Ελληνικα Νεα - Εφημερίδες, Περιοδικά, Τηλεόραση, Ραδιόφωνο …

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΕΑ – Πολιτική:

Το πρόβλημα των νομάδων δεν είναι μόνο γαλλικό αλλά αγγίζει ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ενωση

Αndre Glucksmann | Αθήνα – Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2010

Η γαλλική κυβέρνηση επιτέθηκε εναντίον των Ρομά πιστεύοντας ότι θα ρύθμιζε ένα απλό πρόβλημα αστυνόμευσης των συνόρων και ελέγχου των δημοτών με μετέπειτα εκλογικά οφέλη, και αυτό στράφηκε εναντίον της. Το ζήτημα των Ρομά δεν είναι αστυνομικής ή κοινωνικής ασφάλειας, αλλά πρωτίστως πνευματικής ασφάλειας. Δεν είναι γαλλο-γαλλικό, είναι ευρωπαϊκό. Δεν είναι σημερινό, είναι παντοτινό.

Μπορεί το μίσος προς τους Ρομά να φτάνει στα ύψη στην Ανατολή, δεν είναι όμως άγνωστο στη Δύση. Εδώ και αιώνες « αυτοίοι άνθρωποι που δεν ζουν όπως εμείς » κατατρέχονται από φήμες και αποδοκιμασίες και κατηγορούνται για επαιτεία, βρωμιά, κλοπές, αλλά και υποτιθέμενες αρπαγές παιδιών. Η υστερία εναντίον τους έφτασε στο απόγειό της όταν οι ναζιστές άρχισαν να ρίχνουν μαζικά τους «υπανθρώπους» στους θαλάμους αερίων του Αουσβιτς.

Θεσπίζοντας νόμους για την ελεύθερη κυκλοφορία όλων των ατόμων η Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ) ξύπνησε εμμέσως τους καταπιεσμένους πατρογονικούς φόβους. Απέναντι σε μια ενδημική αναταραχή οι γαλλικές αντιδράσεις αποδεικνύονται ανεπαρκείς και επιβλαβείς, όπως δικαιολογημένα επισημαίνουν οι Εκκλησίες και οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Λιγότερο αμφισβητούνται οι Ρομά και περισσότερο εκείνοι που δεν μπορούν να τους ανεχτούν. Ο μεταμοντέρνος Ευρωπαίος καυχιέται ότι έχει απαλλαχθεί από όλα τα ταμπού που περιορίζουν την ελευθερία του και φρικιά ενώπιον του ξένου, του κατά παράδοσιν και κατ΄ επιθυμίαν περιπλανώμενου. Ας κατανοήσουμε ότι πρόκειται λιγότερο για απόρριψη του άλλου και περισσότερο για άρνηση του εαυτού μας.

Η άρση των συνόρων, ο εξευρωπαϊσμός των εθνών, η παγκοσμιοποίηση των ηπείρων προβάλλονται σε ένα σύμπαν χωρίς σταθερά σημεία αναφοράς και αλάνθαστες νόρμες. Οπως είχε πει ο Σαρλ ντε Γκωλ το 1965, « εν μέσω γενικής προόδουένα σύννεφο απλώνεται πάνω από τους πολίτες. Την παλιά γαλήνη του λαού αγροτών διαδέχτηκε η τυφλή αγωνία των ξεριζωμένων ».

Το χαμογελαστό πρόσωπο αυτού του ξεριζωμού είναι οι 300.000 γάλλοι εκπατρισμένοι που πλουτίζουν στο Σίτι του Λονδίνου. Το τραγικό του πρόσωπο είναι οι περιπλανώμενοι που διώκονται από τον έναν υπαίθριο καταυλισμό στον άλλο, στερούμενοι εξ ορισμού το δικαίωμά τους να μετακινούνται και να ζητιανεύουν.

Οσο δεν αναγνωρίζουμε στους νομάδες τα δικαιώματα να ζουν ως τέτοιοι, όσο δεν τους παρέχουμε τη δυνατότητα να μετακινούνται υπό αξιοπρεπείς συνθήκες, συντηρούμε ρατσιστικές και ξενοφοβικές εμμονές. Η ελάχιστη ευπρέπεια ορίζει τη δημιουργία κατάλληλων περιοχών στέγασης και υποδοχής (όπως ορίζει αλλά χωρίς να εφαρμόζεται ο γαλλικός νόμος) αντικαθιστώντας τους τυχαίους καταυλισμούς και τις αισχρές παραγκουπόλεις, που αποτελούν όνειδος για την Ευρώπη.

Είναι ανώφελο να στρέψουμε την προσοχή του Τύπου στους μαζικούς επαναπατρισμούς εκατοντάδων δυστυχισμένων, τη στιγμή που μόνο στη Ρουμανία υπάρχουν δύο εκατομμύρια από αυτούς και ενώ υπολογίζεται ότι η ζωή ενός επαίτη στη Γαλλία είναι λιγότερο καταστροφική από εκείνη ενός λιμοκτονούντος εξοστρακισμένου στην Ανατολική Ευρώπη.

Είναι ανώφελο να αναπαράγουμε στην ΕΕ την πολιτική της καταναγκαστικής καθήλωσης σε έναν τόπο για τους περιπλανώμενους πληθυσμούς. Εκεί όπου απέτυχε ο φόβος της αστυνομίας οι επιχορηγήσεις των Βρυξελλών, εν μέρει κερματισμένες λόγω διαφθοράς, δεν κατάφεραν και πολύ περισσότερα. Είναι ανώφελο να απευθύνουμε φιλιππικούς στο Βουκουρέστι απαιτώντας καλύτερη ένταξη και αφομοίωση του πληθυσμού των Ρομά, διότι οι ρουμάνοι κυβερνώντες δεν μπορούν να την εφαρμόσουν και οι Ρομά δεν την επιθυμούν.

Το μόνο που απομένει είναι να πραγματοποιήσουν τα ευημερούντα κράτη μας μια πνευματική επανάσταση αναγνωρίζοντας τη νομιμότητα ενός πολυθρησκευτικού και διευρωπαϊκού νομαδισμού, επιφορτισμένη με την υποχρέωση να εξασφαλίσει στους νομάδες αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, που θα αποτρέψουν την ολοκληρωτική περιθωριοποίησή τους. Το δικαίωμα στη διακίνηση πληθυσμών είναι απαράβατο σε μια καλή δημοκρατία. Χωρίς ιδεαλισμό ή δεσποτισμό, ο άνευ όρων σεβασμός του νόμου προϋποθέτει τουλάχιστον τον άνευ όρων σεβασμό της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας όσων υποτάσσονται στον νόμο. Προσοχή στην υποκρισία. Οι ευρωπαϊκές ελευθερίες δεν περιορίζονται στις ελευθερίες των επιχειρηματιών, των ισχυρών και των διανοουμένων. Η ελεύθερη διακίνηση ιδεών και αγαθών είναι εξασφαλισμένη, όσο όμως ο Ρομά παραμένει «persona non grata» στο τραπέζι των ευκατάστατων κρατών η χειραφέτηση του ευρωπαίου πολίτη παραμένει αμφισβητούμενη και περιορισμένη. Ας δοθεί τέλος στη δημαγωγία και στον φανατισμό. Μπορεί κάποιος να αντιταχθεί στις επιλογές του προέδρου Νικολά Σαρκοζί χωρίς να καταφεύγει σε προσβολές ή στη διακωμώδηση. Οι Ρομά είναι τα εξιλαστήρια θύματα των χαμένων παιδιών της παγκοσμιοποίησης, ο πρόεδρος γίνεται το κύριο άλλοθι μιας αποδιοργανωμένης αντιπολίτευσης, οι ευρωπαϊκοί και οι διεθνείς ευρωπαϊκοί θεσμοί χωρίς αίσθηση προσανατολισμού δείχνουν τη Γαλλία με το δάχτυλο. Καθείς και ο αποδιοπομπαίος τράγος του.

Λίγο με νοιάζει να φανώ «ουμανιστής» ή «υπέρμαχος της ασφάλειας». Νοιάζομαι για τους Ρομά και τα σκανδαλώδη, αλλά και μάταια βάσανά τους. Σε αυτά τα φανταχτερά μέτρα και το αντίστοιχο υβρεολόγιο εναντίον τους τίποτα δεν προοιωνίζεται τη βελτίωση της μοίρας των νομαδικών πληθυσμών. Βεβαίως υπάρχουν κοινότητες που ανοίγουν τα σχολεία τους για να υποδεχτούν μερικούς απόκληρους. Για πόσον καιρό όμως; Οι γαλλικές προεδρικές εκλογές θα διεξαχθούν σε δύο χρόνια. Και αυτό αν δεν παραταθούν τα παιχνίδια και οι συζητήσεις στις οποίες επιδίδονται τόσο η Δεξιά όσο και η Αριστερά και οι οποίες στέφουν το Παρίσι καταγέλαστη πρωτεύουσα του εμπαιγμού.

Ο κ. Αndre Glucksmann είναι γάλλος φιλόσοφος.

http://www.tovima.gr

– Πηγή | Ελληνικά Νέα